Zašto su saveti koje pacijenti dobijaju često kontradiktorni?

Marija ĐurovićAnoreksija, Bulimija, Poremećaji ishraneLeave a Comment

Jedan od razloga što oboleli od poremećaja u ishrani dobijaju oprečne infomacije o tome kako i gde da se leče, je što “eksperti“ za lečenje poremećaja ishrane dolaze iz raznih profesija koje uključuju psihologiju, psihijatriju, endokrinologiju, nutricionizam, pa i nekih drugih. Čak i u okviru medicinskih grana nemaju svi isto iskustvo, edukaciju, i profesionalna interesovanja. Potrebno je znati da su se saznanja kao i metode lečenja osoba sa poremećajem ishrane promenili tokom vremena.
Klinička praksa se pomera ka saznanjima koja su “evidence based“. To podrazumeva tretman koji se kliničkim istraživanjem pokazao kao tretman koji daje značajno poboljšanje i dobre rezultate. Savremena saznanja neuronauka vode ka boljem biološkom razumevanju poremećaja u ishrani pa se time i lečenje delimično usmerava ka medikamentozom, tačnije psihofarmakološkom. Ipak važno je naznačiti da medikamentozna terapija predstavlja samo pomoć u lečenju, ne isključivi način lečenja.
Naravno, bez psihoterapije nema potpunog oporavka od poremećaja u ishrani. Međutim i u tom pristupu se stručnjaci razlikuju u smislu da li raditi prvo na psihološkom poboljšanju a ignorisati simptome poremećaja u ishrani ili insistirati prvo na promeni ponašanja i redukciji simptoma pa tek onda raditi na pshološkim temama. Evidence based saznanja ukazuju da je neophodno prvo redukovati simptome poremećaja ishrane pa tek onda započeti psihoterapiju. To je i razumljivo jer izgladnela osoba kao i osoba koja se svakodnevno prejeda i nasilno porvaća nema kapacitet za psihoterapiju. Neophodno je dovesti je prvo u stanje telesne stabilizacije pa tek onda započeti sa psihoterapijom.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *